Dat stimulatie van de GLP-1 receptor leidt tot een indrukwekkend gewichtsverlies bij individuen met obesitas is algemeen bekend. Op de afgelopen ADA-meeting zijn de resultaten gepresenteerd van gelijktijdige stimulatie van de receptoren van drie darmhormonen, te weten glucose-dependent insulinotropic polypeptide (vroeger: gastric-inhibitory polypeptide), glucagon-like peptide-1 en glucagon in een fase 3 studie bij volwassenen met obesitas of overgewicht met tenminste één gewicht-geassocieerde co-morbiditeit maar zonder diabetes. Het betreft de TRIUMPH-1 studie, een klinische fase 3 studie om de effectiviteit en veiligheid van het middel retatrutide te onderzoeken.
Methoden
Gerandomiseerd werden 2339 personen met een BMI van ≥30 kg/m2 of een BMI ≥27 kg/m2 met een aan obesitas gerelateerde aandoening, zoals bijv. pijnlijke artrose van de knie (n=574) of OSAS (n=243). De deelnemers werden gerandomiseerd over 4 armen: wekelijks retatrutide 4mg, retatrutide 9mg, retatrutide 12mg of placebo. De behandelduur was 80 weken.
Resultaten
De bereikte gewichtsreductie bedroeg in de diverse groepen (placebo-, retatrutide 4mg, retatrutide 9mg, retatrutide 12m) respectievelijk 2.2, 19.0, 25.9 en 28.3%. In de groep deelnemers met pijnlijke artrose van de knie nam de pijn in alle drie de retatrutide groepen significant af. In de groep deelnemers met OSAS nam de zgn. apnoe-hypopnoe index eveneens significant af. Ook cardiovasculaire risico parameters zoals LDL-cholesterol en bloeddruk daalden significant. Tenslotte waren er ook significante verbeteringen te constateren in fysiek functioneren en psychosociale kwaliteit van leven. Bijwerkingen leidend tot stoppen met de behandeling kwam voor bij 4-11% van de retatrutide gebruikers en bij 5% van de mensen op placebo.
Conclusie
Wekelijkse behandeling met de triple hormoon receptor agonist retatrutide werd in het algemeen goed verdragen en leidde tot aanzienlijke vermindering van het lichaamsgewicht en tot afname van pijnlijke artrose van de knie en afname van klachten samenhangend met OSAS.
Relevantie voor de praktijk
De momenteel beschikbare GLP-1 receptor agonisten zijn van grote waarde voor het individu met obesitas. Maar kan de gewichtsvermindering nog sterker? Ja, gelijktijdige remming van GIP-, en GLP-1- en glucagonreceptoren lijkt nog weer effectiever, terwijl de bijwerkingen niet evident toenemen. Vergelijkende studies om e.e.a. beter in kaart te brengen en om de effecten bij mensen met type 2 diabetes te onderzoeken gaan ongetwijfeld snel volgen.
