Retatrutide, een van de nieuwe incretinemiddelen, leidde in twee fase 3-studies tot een forse afname van het aantal ademstops bij mensen met overgewicht en matig tot ernstig obstructief slaapapneu. Of het middel een alternatief kan worden voor PAP-behandeling, is nog niet te zeggen.
Achtergrond
Retatrutide is een eenmaal per week toegediende triple-agonist: naast de GLP-1- en GIP-receptor (zoals tirzepatide) stimuleert het ook de glucagonreceptor. Het middel geeft zeer forse gewichtsdalingen. Omdat overgewicht een belangrijke oorzaak is van obstructief slaapapneu (OSA), onderzochten de TRIUMPH-1-OSA- en TRIUMPH-2-OSA-studies of retatrutide de ernst van OSA vermindert. Deelnemers hadden een BMI van 27 kg/m² of hoger en matig tot ernstig OSA. TRIUMPH-1-OSA includeerde 243 deelnemers zonder diabetes, TRIUMPH-2-OSA 448 deelnemers met type 2-diabetes.
Resultaten
Bij aanvang was de gemiddelde apneu-hypopneu-index (AHI) 58,6 ademstops per uur bij deelnemers zonder diabetes en 55,9 bij deelnemers met type 2-diabetes. Na 80 weken daalde de AHI met de hoogste dosis retatrutide (12 mg) met 31,7 ademstops per uur bij deelnemers zonder diabetes en met 25,4 ademstops per uur bij deelnemers met diabetes. In de placebogroepen was dat 9,9 en 10,3 ademstops per uur. Het gewicht daalde met retatrutide gemiddeld 12,5 tot 22,2% bij deelnemers zonder diabetes en 12,1 tot 18,5% bij deelnemers met diabetes, tegenover 4,8 en 5,6% met placebo. De meest voorkomende bijwerkingen waren gastro-intestinaal, zoals misselijkheid en diarree.
Kanttekeningen
Vermeldenswaardig is dat bij inclusie gekozen is voor inclusie van deelnemers die geen positive airway pressure (PAP) behandeling konden of wilden ondergaan. Daarmee poneren de auteurs retatrutide als een potentieel alternatief voor PAP, maar kunnen we in deze studie geen goede inschatting maken hoeveel mensen dankzij retatrutide van PAP werden afgehouden, of PAP gestopt kon worden. Ook weten we niet hoe deze resultaten zich vertalen naar mensen met ernstig slaapapneu.
Relevantie voor de praktijk
Dit onderzoek past binnen de bredere trend dat er aandacht is voor de potentie van incretine therapieën buiten de context van diabetes. De gecombineerde publicatie van deze trials suggereert dan ook dat retatrutide een vergelijkbare werking tegen slaapapneu heeft bij mensen met- en zonder type 2-diabetes. Het inzetten van deze middelen om PAP verder naar achteren te plaatsen in het behandelalgoritme is natuurlijk erg interessant, maar omdat deze studies geen uitspraak doen over ernstige OSAS en over de mogelijkheid PAP af te kunnen stoppen zal de impact op de klinische praktijk op zich moeten laten wachten.
